کنسرت!!!
سلام
بعد از چند وقت تو وبلاگمون مطلب گذاشتم البته خیلی برام مهمه نظر شما رو در مورد مطلبم بدونم یه جور نظرسنجی یه!
نمیدونم شما هم در جشن روز مهندسی که توی سالن اجتماعات دانشکده برگزار شد شرکت کردین یا نه؟
ولی...
یه مسابقه تقلید صدا برای پسرای دانشکده برگزار شد من به اقای سدیدی که مجری برنامه بودن از قبل قول دادم و هماهنگ شده بود که اگه این جور مسابقه ای برگزار شد شرکت کنم. مسابقه هم که تقلید صدا بود و من دقیقا تا صبح اون روزی که جشن برگزار شد کاملا بی خبر بودم. جلوی در ورودی اقای مجری رو دیدم بهم گفت قراره امروز مسابقه خوانندگی بزاریم . رو تو هم حساب باز کردم علی جون!!!
حالا منم که سرما خورده بودم بهش گفتم: خسته نباشی جواد جون!!! هنوز وقت هست یه کم دیرتر میگفتی!!!
خلاصه گفت باید شرکت کنی گفتم قول نمیدم ولی یه کاریش میکنیم...بگذریم منم از همه جا بی خبر گفتم چکار کنم؟؟؟ رفتم ته سالن نشستم اون اهنگ * عشق من باش * از بهنام صفوی که خیلی وقت بود گوش نکرده بودم رو اوردم.جالب این جاست که هیچی اماده نداشتم!!! گوشیمو گذاشتم بیخ گوشمو حالا گوش نکن کی گوش بکن؟!!!
تا رسید به لحظه شروع مسابقه رفتم بالای استیج وقتی برگشتم به طرف جمعیت دیدم یا علی !!! گوش تا گوش ادم نشسته باور کنید احساس میکردم سالن داره منفجر میشه،دیگه جا نبود !!!
تا این که نوبت به من رسید، منم که سرما خورده بودم و از اون طرفم دیدم بدجوری حریفام کارشون درسته منظورم اون دو نفر قبل از منه رقابت برای اول شدن شدید بود در حد لالیگا وقتی گفتم :یه کنسرت از بهنام صفوی اجرا میکنم دیدم بد جوری بچه ها تشویقم کردن اخه انتظار نداشتم این همه بهنام رو بشناسن!!! تو همین وضعیت بودم که اول شعرش که *خوب من ...* باشه به ذهنم نیومد!!!
گفتم چیکار کنم؟ به این نتیجه رسیدم تیکه دومش رو بخونم و خوندم. خداییش بچه های دانشکده هم خیلی خوب با من همراهی کردن دکتر حسین زاده که اون جلو از خنده مرد!!! از همه تشکر میکنم.
البته بعد از جشن فهمیدم چرا اونقد اقای مجری اصرار داشته که میکروفن رو بدم بهش!!! از اون هم معذرت میخوام.
بعد از جشن هر کسی یه جور نظری به من میداد. اولین نظری که شنیدم از یه همکلاسی بود و این بود: ایول !!! یکی میگفت افرین چقد خوب اجرا کردی!!! یکی میگفت چرا اولش یادت رفت؟؟؟ یکی میگفت زشته این شعرا رو بخونی!!! یکی میگقت سالن ترکید!!! یکی میگفت شورش رو دراوردن واقعا که!!!یکی میگفت فک کردم خود بهنام صفوی یه!!! البته به این اخری گفتم برو بابا حالو حوصله سرکاری ندارم!!! خلاصه نظرای متفاوتی دادن.
حالا از شما میخوام نظر بدین خوشحال میشم چون نظر همکلاسیام از همه برام مهم تره خوشحال میشم بگین چه طور بوده خوب بود،بد بود؟ چون هنوز خودم نمیدونم؟ نظر شما برام مهمه.هر نظری دلتون میخواد بدین مطمئن باشید ناراحت نمیشم.درضمن اگه کسی از مسابقه فیلم داره یا میتونه از کسی بگیره ، تو نظرات اعلام كنه ممنون میشم.
) ، صبحانه خوردن ، يه كمي هم بحث با بچه هاي اتاق سر اينكه به كي راي بديم و... ساعت شد نزديكاي ده و بيست دقيقه.از قضا يكي از هم اتاقيهامون شب قبل يك كيلو سبزي خريده بود واسه اتاق!!!
گفتيم حالا چي كار كنيم با سبزي ها؟؟هيچي ديگه بسم الله گفتيم و شروع كرديم به سبزي پاك كردن (تازه فهميدم چه كار بي خوديه و به خانمها حق ميدم كه سر سبزي پاك كردن بيان غيبت كنن از اين و اون ، چون اگه ميخ بشيني و سبزي پاك كني حوصلت سر ميره.راستي دست تموم مامانا درد نكنه خيلي كار سختيه )هر جوري بود پاكشون كرديم .حالا مي بايست خردشون مي كرديم.خردشونم كرديمو جاي شما خالي دستامونم آبله زد.القصه ديديم يكي اومد در اتاق رو وا كرد و گفت نميخواين راي بدين ؟؟؟ ما كه (يعني من كه) از شب قبلشم تو فكر راي دادن بودم ، گفتم باشه ، بريم. (البته با سرويس رفتيم و با سرويس برگشتيم) سرتون رو درد اوردم؟؟؟ حالا بي خيال .چيزي كه مي خواستم بعد اين همه حرف زدن بگم اين بود كه: وقتي راي ميدي ، خداييش احساس مي كني تو سرنوشت كشورت سهيمي .اما وقتي راي نمي دي انگار اصلا تو اين كشور زندگي نمي كني.و اين بود خاطره اي از انداختن اولين راي من در صندوق هاي انتخاباتي.(راستي چه كيفي ميده وقتي مي بيني دو تا مُهر پررنگ ميندازن روي برگه شناسنامت) 
با سلام