نه تو مي ماني و نه اندوه و نه هيچ يك از اين مردم اين آبادي...
به حباب نگران لب يك رود قسم
و به كوتاهي آن لحظه شادي كه گذشت
غصه هم مي گذرد
آنچناني كه فقط خاطره اي خواهد ماند....
لحظه ها عريانند.به تن خود جامه اندوه مپوشان هرگز.......
"سهراب"
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۰ ساعت 21:37 توسط ع. معماریانی
|
با سلام